Context / probleemstelling of aanleiding

Context/probleemstelling of aanleiding:
Complexe uitdagingen zoals duurzaamheid, planetary health en chronische zorg vragen samenwerking die geen enkele discipline alleen kan leveren (1). De LISa Chronische Zorg module (UGent) laat daarom masterstudenten uit zes opleidingen zowel een interprofessioneel zorgplan opstellen als de organisatie van zorg op systeemniveau doordenken. Zo verschuift de focus van “zorg voor één patiënt” naar “hoe organiseren we het systeem?”, en worden studenten voorbereid op hun toekomstige rol in interprofessionele teams en in de bredere maatschappij. De module loopt inmiddels bijna tien jaar, maar een mixed-method evaluatie van de effecten op interprofessioneel leren en samenwerken was nodig om het format te verbeteren en toekomstbestendig te maken (2).
Beschrijving van de interventie/innovatie:
De module start plenair met patiëntengetuigenissen en het theoretisch kader. Vervolgens kiezen gemixte groepen (<i>n</i> = 12) een team-kapitein en werken ze rond een casus (COPD, MS of systeemsclerose). Op dag 2 en 3 werken ze volledig student-led en presenteren op dag 3 volgens loting hun deliverables aan peers en een expertenpanel met docenten, patiënten en externe stakeholders. Tot slot volgt een schriftelijke reflectie via een SWOT-analyse van het zorgsysteem of een reflectie over de rol als teamkapitein. Sinds 2020 verloopt de module digitaal.
Ervaringen/analyse van de implementatie:
De evaluatie toonde significante pre-poststijgingen op de <i>Interprofessional Socialization and Valuing Scale (ISVS-21)</i>, met effectgroottes van d = .48 (2019–2020, fysiek, <i>n</i> = 330) en d = 1.12 (2020–2021, online, <i>n</i> = 609), met gemiddeld grotere groei in de online editie. De <i>Awareness of Interprofessional Learning Scale (AIPLS)</i> liet daarnaast vooral in Geneeskunde (d = 0.22) en Farmacie (d = .33) significante stijgingen zien. Reflectieverslagen van teamkapiteins nuanceerden dit beeld: samenwerking verliep vaak multidisciplinair naast elkaar, met verschillen in voorkennis en ervaren dominantie (vooral geneeskunde) die gelijkwaardigheid bemoeilijkten en de leeropbrengst konden beperken. Het student-led leiderschap bood leerkansen, maar zonder structuur leidde dit geregeld tot rolverwarring.
Lessons learned (implicaties voor de praktijk):
Onze resultaten tonen dat de module wel bewustwording stimuleerde, maar dat een volledig student-led aanpak onvoldoende was om te groeien naar duurzame interprofessionele samenwerking. Bestaande hiërarchieën bleven overeind en de meerwaarde van diverse perspectieven werd beperkt benut. Sinds 2023–2024 is de module hertekend volgens de <i>design thinking</i>-methode, met een gestructureerd Miro-bord dat samenwerking stap voor stap ondersteunt. Studenten behouden eigenaarschap, maar werken nu binnen een kader dat gelijkwaardige interactie en gezamenlijke besluitvorming bevordert. Tegelijk biedt dit format opportuniteiten: door student-led en online te combineren konden grote aantallen studenten samen leren zonder begeleiders. Deze inzichten reiken verder dan deze module: ook bij andere maatschappelijke uitdagingen volstaat het niet om disciplines enkel samen te brengen en is er nood aan onderwijskundig ontwerp dat echte interprofessionele samenwerking ondersteunt.
Referenties (max. 2):
Cantaert G, Pype P, Valcke M, Lauwerier E. Interprofessional Identity in Health and Social Care: Analysis and Synthesis of the Assumptions and Conceptions in the Literature. <i>International Journal of Environmental Research and Public Health</i>. DOI: 10.3390/ijerph192214799
Slaghmuylder Y, Cantaert G, Pype P, Boeckxstaens, P. Preparing graduate students for collaborative practice in chronic care: A mixed-methods evaluation of an interprofessional student-led education module. <i>BMC Medical Education</i>, forthcoming.