Context / probleemstelling of aanleiding
Context/probleemstelling of aanleiding:
Het ontwikkelen van een goed onderbouwd behandelplan vraagt om sterk klinisch redeneren (KR). Voor studenten tandheelkunde is dit vaak complex, omdat zij kennis uit verschillende disciplines moeten integreren en keuzes moeten maken op basis van patiëntspecifieke informatie. Hoewel het bachelorcurriculum KR behandelt, is er behoefte aan meer systematisch, expliciet en praktijkgericht onderwijs. Tegelijkertijd sluiten studenten steeds sterker aan bij leeromgevingen die online, flexibel en samenwerkend leren faciliteren.
Om deze uitdagingen te adresseren is in Nijmegen de digitale module <i>Klinisch Redeneren</i> geïmplementeerd. Deze module, ontwikkeld binnen het EDEMTET-platform (eCampus for Dental Education supporting multidisciplinary team-based learning and evidence-based treatment planning), combineert interactieve patiëntcasuïstiek met team-based learning en sluit daarmee aan bij actuele leerbehoeften.
Beschrijving van de interventie/innovatie:
Derdejaars bachelorstudenten volgden een interactieve, casusgestuurde module waarin zij in duo’s of trio’s behandelplannen opstelden. Voor en na deelname werden toetsen afgenomen om kennis en competenties in KR te meten. Docenten werd gevraagd naar hun ervaringen en hun visie op de inpassing in het curriculum.
Ervaringen/analyse van de implementatie:
Studenten waardeerden vooral de casusgerichte aanpak en het samen leren. Hun kennis en vaardigheden in KR lieten een lichte verbetering zien. Tutorials, casusopdrachten en samenwerking droegen bij aan de leerdoelen, maar theoretische onderdelen zonder directe klinische toepasbaarheid (zoals modellen van redeneerstrategieën) werden minder relevant gevonden. De Engelse taal en de timing van de toetsing waren aandachtspunten.
Docenten onderschreven de meerwaarde van de casusopzet, vooral als voorbereiding op de masterfase waarin behandelplannen voor complexe patiënten centraal staan. De curriculumintegratie bleek echter uitdagend: er bestaan uiteenlopende opvattingen over de structuur van een behandelplan. Het ontwikkelen van een breed gedragen format bleek tijdrovend en slechts gedeeltelijk haalbaar.
Lessons learned (implicaties voor de praktijk):
Digitale patiëntcasuïstiek is een waardevol middel om klinisch redeneren systematisch aan te leren in de bachelorfase en studenten beter voor te bereiden op complexere behandelplanning. Zowel studenten als docenten benadrukken het belang van directe klinische relevantie: leerinhouden zonder zichtbare meerwaarde voor de praktijk worden snel als overbodig ervaren.
De flexibiliteit van de module maakt het mogelijk om casussen, tutorials en toetsen te combineren met bestaand materiaal. Hierdoor kan zij niet alleen in het reguliere curriculum worden ingezet, maar ook in alternatieve onderwijsvormen, zoals een summerschool of compact leertraject.
Een belangrijk inzicht is dat succesvolle implementatie van nieuwe onderwijsvormen tijdig (maanden tevoren) moet worden voorbereid met actieve betrokkenheid en inspraak van docenten, zeker wanneer het content bevat waarover uiteenlopende visies bestaan. Dit vergroot de kans op duurzame integratie en breed draagvlak.
Referenties (max. 2):
Elvén M, Welin E, Wiegleb Edström D, Petreski T, Szopa M, Durning SJ, Edelbring S. Clinical Reasoning Curricula in Health Professions Education: A Scoping Review. J Med Educ Curric Dev. 2023 Oct 25;10
