Context / probleemstelling of aanleiding
Context/probleemstelling of aanleiding:
Zij-instroomprogramma’s en arts-onderzoeker masters zijn verkorte programma’s geneeskunde waar studenten kunnen instromen die een andere bachelor hebben afgerond dan geneeskunde. In Nederland bestaan er in totaal acht van deze verkorte programma’s geneeskunde. De meeste van deze programma’s bestaan inmiddels al meer dan 10 jaar. Er is gedurende deze jaren veel informatie verzameld over hoe deze diverse groep studenten de opleiding doorlopen. Uit eerder onderzoek van deze werkgroep is bijvoorbeeld gebleken dat deze studenten zeer sterk groeien in hun VGT scores in hun eerste studiejaar, waardoor zij in hun tweede jaar op een significant hoger niveau starten dan de reguliere studenten. Er is minder bekend over uitval van deze studenten tijdens de opleiding en hoe deze groep uitstroomt na het afronden van de zij-instroomprogramma’s geneeskunde of de arts-onderzoeker masters. Aangezien studenten van deze programma’s andere (bachelor)opleidingen hebben afgerond dan geneeskunde, zou de uitval en uitstroom kunnen verschillen van die van reguliere geneeskunde studenten. Om hier inzicht in te verkrijgen zijn de gegevens van enkele programma’s geanalyseerd en de uitval en keuze voor vervolgopleidingen beschreven.
Beschrijving van de interventie/innovatie:
Voor deze studie zijn gegevens verzameld van drie zij-instroomprogramma’s en één arts-onderzoeker master. De uitval gedurende de vier jaar studie wordt weergegeven als gemiddeld percentage van de vier programma’s (n=1390). Per programma zijn de loopbanen van alumni uit cohorten geanalyseerd die 5 jaar of langer geleden zijn afgestudeerd (n=1043). De gekozen vervolgopleidingen en behaalde PhD graad worden weergegeven.
Ervaringen/analyse van de implementatie:
De gemiddelde uitval van studenten in deze programma’s over de totale duur (4 jaar) van de programma’s is 3,1% (range 2-4%). Bij reguliere studenten is dit gemiddeld 6% in de bachelor en 1,5% in de master. Alumni zijn werkzaam in vrijwel alle bestaande vervolgopleidingen. Er is geen opvallend verschil waarneembaar in de keuzes voor vervolgopleidingen en de spreiding hiervan, vergeleken met reguliere studenten geneeskunde. Het percentage alumni dat een PhD heeft behaald is tussen de 40 en 50% bij de twee programma’s die gericht zijn op de professionalisering van de artsen als wetenschappelijk onderzoeker. Dit is hoger dan bij de reguliere geneeskunde opleiding<sup>1,2</sup>.
Lessons learned (implicaties voor de praktijk):
De uitval van zij-instromers en deelnemers aan arts-onderzoeker masters is kleiner dan bij de reguliere opleiding, het percentage alumni dat een promotietraject afrondt is groter. De uitstroom van alumni in de diverse vervolgopleidingen toont geen opvallende verschillen met de uitstroom na de reguliere 6 jarige geneeskunde opleidingen. Dit betekent dat de alumni van deze programma’s uiteindelijk breed in het werkveld hun bijdrage leveren.
Referenties (max. 2):
Vis et al. (2022). <i>Loopbanen en loopbaanwensen van basisartsen.</i> Nivel.
Dee et al. <i>De loopbaan van afgestudeerde artsen</i>. Ned Tijdschr Geneeskd. 2017;161:D504.
