Context / probleemstelling of aanleiding
Context/probleemstelling of aanleiding:
<b>Aanleiding
</b>De zorg verandert in hoog tempo. Patiëntenvraagstukken worden complexer, de technologische mogelijkheden nemen toe en er is steeds meer behoefte aan zorg op maat voor de patiënt. Tegelijkertijd staat de zorg voor grote uitdagingen: een afnemend aantal zorgprofessionals, stijgende kosten bij gelijkblijvende of zelfs krimpende budgetten. Deze ontwikkelingen maken het noodzakelijk om zorg slimmer, beter afgestemd en meer duurzaam te organiseren.
Dat vraagt om professionals die niet alleen vakinhoudelijk sterk zijn, maar ook in staat zijn interprofessioneel samen te werken. Opleidingen hebben een sleutelrol om zorgprofessionals op te leiden die over deze competenties beschikken. Er bestaat daarin behoefte aan interprofessioneel opleiden, waarin studenten leren wat elkaars expertise is en hoe zij efficiënt kunnen samen werken.
Binnen de geneeskunde opleiding wordt er relatief weinig aandacht besteed aan het thema voeding, terwijl het belang van voeding op het behouden van een goede leefstijl steeds duidelijker wordt. Binnen de HAN opleiding diëtetiek zijn voeding, leefstijl en gezondheid de centrale thema’s. Deze combinatie bood een mooie kans en uitdaging om interprofessioneel onderwijs te ontwikkelen voor diëtetiekstudenten en geneeskundestudenten.
Beschrijving van de interventie/innovatie:
We ontwikkelden een 90 minuten durende IPE-sessie voor 2e-jaars diëtetiekstudenten (hbo) en 6e-jaars geneeskundestudenten (wo). In multidisciplinaire groepen werkten studenten aan casuïstiek volgens drie stappen:
verkennen van de casus vanuit de eigen discipline;
gezamenlijk opstellen en uitwisselen van behandelplannen via een carrousel;
bespreken van dilemma’s
De begeleiding van dit onderwijs wordt verzorgd door docenten uit beide disciplines.
Ervaringen/analyse van de implementatie:
Het interprofessioneel onderwijs werd door beide groepen studenten positief ontvangen en gezien als aanvulling op beide curricula. Studenten rapporteerden meer zicht te hebben gekregen op elkaars kennisdomeinen, rollen en beperkingen. Geneeskundestudenten benadrukten de waarde van diëtistische expertise bij complexe zorg, terwijl diëtetiekstudenten aangaven beter te begrijpen hoe artsen klinisch redeneren. Beide groepen studenten geven aan elkaar in de toekomst gemakkelijker te contacteren. De werkvormen (carrousel, dilemma-discussie) stimuleerden interactie en kritische reflectie. Wel was er sprake van een duidelijk leeftijdsverschil tussen de studenten en hadden de geneeskunde studenten meer zicht op hun toekomstige werkveld dan de 2<sup>e</sup> jaars diëtetiekstudenten. Voor komend jaar wordt gekeken of het haalbaar is binnen om het curriculum om dit onderwijs met 3e jaars dietiekstudenten te organiseren. Momenteel betreft het een eenmalig onderwijscontact voor elke student, mede vanwege logistieke redenen om beide curricula op elkaar af te stemmen, maar er bestaat wens voor herhalen van dit onderwijs om te komen tot nog meer verdieping.
Lessons learned (implicaties voor de praktijk):
Casusgestuurde, interactieve werkvormen zijn effectief voor rolverheldering en shared decision making.
Laagdrempeligheid (eenmalige workshop, duidelijke structuur) maakt implementatie in curricula haalbaar.
Betrokkenheid en enthousiasme van docenten uit beide disciplines is voorwaarde voor succes.
Denk groot, maar begin klein.
Referenties (max. 2):
Juntunen J, Tuomikoski AM, Pramila-Savukoski S, Kaarlela V, Keinänen AL, Kääriäinen M, Mikkonen K Healthcare professionals’ experiences of required competencies in mentoring of interprofessional students in clinical practice: A systematic review of qualitative studies. J Adv Nurs 2025; 81:701-729.
